ငါတို႔ေပါ႔

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ေပြးစံု႔ေတြကို အနံ႔ခံခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ဂ်ဳံခင္းေတြထဲတိုး၀င္ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ မ်က္ႏွာစိမ္းေတြကို ရန္ျပဳခဲ႔ႀကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ဖြတ္ေတြပုတတ္ေတြ လိုက္ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ တရြာသားေတြနဲ႔ ရန္ျဖစ္တိုက္ခိုက္ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ၀ါပင္ေလးေတြကို ပြတ္တိုက္နင္းေခ်ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ပဲႀကီးပြင့္ျဖဴျဖဴေလးေတြကို နမ္း႐ိႈက္ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ကင္းတားလက္၀ဲေျမာင္းကို တၿမံဳ႕ၿမံဳ႕ကူးခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ေျမနီသဲ၀င္းႏွမ္းတလင္းမွာ ပုလင္းတူဘူးစို႔ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ဖရဲခင္းပယ္သီးေတြၾကား ခုန္ေပါက္ေျပးလႊားခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ မန္က်ည္းပင္ရိပ္ေႏြအတိတ္မွာ ေအာ္ဟစ္ငိုယိုခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ နာနတ္႐ိုင္းကြင္း လိပ္က်င္းေတြထဲ ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ေျပာင္း႐ိုးေတြၾကား လြန္းထိုးလြန္းတင္ ၾကင္နာသတ္ပုတ္ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ႏွင္းရည္ေမႊးျမ ေျမပဲခင္းစိမ္းရင့္ညိဳေမွာင္ေတြေပၚ လူးလွိမ္႔ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ညႊတ္သီးျဖာက် ပဲတီပင္ေတြေအာက္ တေမ႔တေဆြး အိပ္ေမာက်ခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ထေနာင္း၊ သနပ္ တံလွပ္အရိပ္ေတြထဲ ဘ၀ကို ပြဲေတာ္လိုေတြးေခၚခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ မည္းေမွာင္ခဲသိပ္တိမ္တလိပ္ကို ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္သဲသဲရြာေလမလားလို႔ ေမွ်ာ္ေတာ္ေဇာနဲ႔ေမာခဲ႔ၾကတာ

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ေနေရာင္ေသြ႔ေသြ႔ ေလေျပေစြ႔ေစြ႔မွာ တရြာသူပ်ိဳျဖဴေခ်ာတို႔ကို ပိုးပန္းခဲ႔ၾကတာ
(ဟဲ႔ ဟိုဟာမေလး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ေနတယ္မို႔လား)

ငါတို႔ေပါ႔
မူးမူးနဲ႔ ရြာရဲ႕ကြမ္းေတာင္ကိုင္အလွပေဂး ေကာင္မေလးကို ခပ္ျမဴးျမဴး ၾကည့္ခဲ႔ၾကတာ
(သလံုးသားအိအိေလးေတြက ခဲထားခ်င္စရာ)

ေဟးး ေအာင္နက္
တို႔သခင္တိုက္တဲ႔ ထမင္းရည္ထဲမွာ
အရက္ေတြမ်ား ပါေရာ႔သလားကြာ
မူးလိုက္တာ တအားပဲ
ဒီႏွစ္ေႏြလဲ ပူတာပါပဲကြာ။

ညိမ္းညိဳ

မီးခတ္ေက်ာက္

"ရာဇ၀င္ကား
နွလံုးသားမေရႊ႕လွ်င္
ေရြ႕႐ိုးထံုးစံမ႐ွိေခ်".....ေဖာ္ေ၀း

သမိုင္းတစ္ေခတ္
တိုးတက္ျဖစ္တည္
ေ႐ွ႕သို႔ခ်ီေလာ႔
ညီေနာင္ေဆြရင္း
သူငယ္ခ်င္းတို႔။

ခုခ်ိန္ခါမွာ
ဘယ္သူကဘာ
အေပၚယံအလႊာ
မာယာမ်ားလြန္း၏
မနက္ျဖန္ခါ
သဘက္ခါ
အေရျပားေတြကြာက်
အခြံေတြကြာက်
အဲဒီတစ္ေန႔မွာ
ဘယ္သူကဘာ
ပကတိမ်က္ႏွာ
ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္
ျပက္ျပက္ထင္ထင္
မင္းတို႔ငါတို႔
ျမင္ရမယ္။

င႐ုတ္မွန္ရင္ ရဲရဲစပ္
ေႁမြမွန္ရင္ေတာ႔ တြင္း၀င္ေျဖာင့္စၿမဲ။

အမွန္တရား၏မ်က္ႏွာမွတစ္ပါး
အျခားေသာမ်က္နွာတို႔အား
ေထာက္႐ႈငဲ႔ညွာျခင္းငွာ
မျပဳစေကာင္း။

အို...
သေႏၶမွန္ေသာ အလင္းငွက္တို႔
သမိုင္းအမွန္ကို ႁမြက္ၾကားဖို႔
ငါတို႔ ပန္ၾကား၏။
အေပးအယူ အလ်ဥ္းကင္း၍
ေဖးကူျခင္းတို႔ လင္းေစပြင့္ေစသား။

ညိမ္းညိဳ

မိုးထဲေလထဲမွာ ငါတို႔ဟာ တစ္ေယာက္လည္းပင္းတစ္ေယာက္ဖက္လို႔

အေသြးအသားထဲမွာ
အေသြးအသားထဲမွာ
အေသြးအသားထဲမွာ
..................
..................
..................
ကဗ်ာ
ကဗ်ာ
ကဗ်ာ
.......
.......
.......
ဒီလို..႐ူးသြပ္ခံုမင္စြာ
တမ္းမက္တြယ္ဖက္ထားလိုက္မိေတာ႔ရဲ႕
ကဗ်ာေရ ..
မိုးထဲေလထဲမွာ ငါတို႔ဟာ တစ္ေယာက္လည္ပင္းတစ္ေယာက္ဖက္လို႔
ခရီးေတြအမ်ားႀကီးဆက္ရဦးမယ္
ေ႐ွ႕မွာ
ရန္သူတစ္ေထာင္
ငါတို႔ခ်စ္ျခင္းကို ပိုမိုခိုင္ၿမဲေစဖို႔..။

ညိမ္းညိဳ

ရာသီဦးမွာ ခူးဆြတ္လိုက္တဲ႔ဖလား

ဘ၀က
အခ်ဳိရည္ကုန္သြားတဲ႔ႀကံဖတ္ေလးလိုပါပဲလားကြာ
တစ္ခ်ိဳ႕ေတြစားသံုးဖို႔ကိုပဲ
ကိုယ္႔အသက္ေလးကိုယ္ ထိုးထိုးထည့္ေနရ
ႀကိတ္ျဖတ္၀ါးၿမိဳ စက္ႀကီးထဲ
မျမင္ရတဲ႔ေႏွာင္ႀကိဳးေတြေတာင္
စုတ္ဖြာကြဲအက္လို႔ေနေပါ႕
ဆရာႀကီး၊ သမၻာႀကီးေတြကလဲ
အထာႀကီးေတြတစ္ခြဲသားနဲ႔
ေၾကကြဲလို႔ မဆံုးႏိုင္ပါဘူးတဲ႔ေလ
ဂါဂါေရ..သူငယ္ခ်င္းေရ
ေရကမ်ားသေလာက္
ငါတို႔ ငါးမရခဲ႔ၾကပါဘူးကြာ
သူငယ္ခ်င္းေရ..ဂါဂါေရ
ဒဏ္ရာမကင္းေသးသမွ်ေတာ႔
သံသရာအသင္းမွာ
ဖန္တရာေတေအာင္ ႐ုန္းၾကကန္ၾကဦးစို႔
ျဖစ္ရဲ႕မဟုတ္လား
ရာသီတစ္ေလွ်ာက္ပြဲၾကပ္ေတြထဲ
ငါတို႔ ရဲရဲတိုး၀င္ၾကစို႔
ျမင္ရဲ႕မဟုတ္လား
ငါတို႔ေျခေထာက္ေတြကို ႐ိုက္ခ်ိဳးပစ္မဲ႔
ခပ္ဆိုးဆိုးေနာက္တန္းေကာင္ေတြ
ေတြ႕ရဲ႕မဟုတ္လား
ငါတို႔ဘ၀နဲ႔သြင္းထားတဲ႔ဂိုးေတြကို
စုတ္၀င္လာဘ္၀င္ဂါထာတစ္ပုဒ္လို မန္းမႈတ္ပစ္မဲ႔
လူႀကီးလူေကာင္း ေလာင္းကစားသမားေတြ
ၾကားရဲ႕မဟုတ္လား
ငါတို႔ထြက္သက္၀င္သက္ေတြကို
သြက္သြက္လည္ေအာင္ ဆြဲခါလႈပ္ရမ္းပစ္လိုက္မဲ႔
မာယာတညံညံ ၀ီစီသံေတြ
အလို...
ကိုယ္႔အ႐ိုးနဲ႔ ကိုယ္စိုက္ထူ
ကိုယ္႔အဖီကိုယ္ ျပန္မတ္ကူဖို႔
ဒိုင္တစ္ေယာက္ရဲ႕
ဆံုးျဖတ္ခြင့္ ေမွာ္ပန္းတစ္ပြင္႔
ကိုယ္႔ရင္မွာ ကိုယ္ျပန္ပ်ဳိးၾကရင္း
ငါတို႔ရဲ႕ခရီးၾကမ္းကို ၀က္သိုးခ်ဳပ္ခ်ဳပ္လိုက္ပါေပါ႔လား
ဒီေန႔၊ မနက္ျဖန္နဲ႔တကြျဖစ္ေသာ
ႏွစ္လရာသီေပါင္းမ်ားစြာ...။

ညိမ္းညိဳ

- ဂါဂါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမွ်ားျပာတို႔အတြက္ က်ေနာ္႔ရဲ႕ ရာသီဦးမွာ ခူးဆြတ္လိုက္တဲ႔ဖလားကို အပ္ႏွင္းလိုက္ပါတယ္။

သံတူေၾကာင္းကြဲ ဖ်ားနာမႈ

အေမွာင္ထဲ
မ်က္လံုးမ်ား
မီးစုန္းစုန္းေတာက္
လူငယ္
အေသြးအားေကာင္းေကာင္း
အသက္ဓာတ္ျပင္းျပင္း
အမွန္တရားစစ္စစ္
အသက္ထက္ပိုခ်စ္ခဲ႔ၾက
လက္ေမာင္းခ်င္းတိုက္ခဲ႔ၾက
လက္ဖ်ံခ်င္း႐ိုက္ခဲ႔ၾက
အ႐ိုးအ႐ိုးခ်င္း ခိုက္မိ
ႏွလံုးသည္းပြတ္ခ်င္း ဓာတ္လိုက္မိ
အဲဒါ လူငယ္
ရာဇ၀င္ထဲမွာ ထားခဲ႔မိၾကေပါ႔
ဒီလိုနဲ႔
နံရံ
မ်က္ႏွာၾကက္
ၾကမ္းျပင္
အခန္းထဲ
ႏြယ္႐ွင္ေတြ
တမဟုတ္ခ်င္း အသက္၀င္လာေနခဲ႔
ခင္ဗ်ားတို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔
အေလအလြင့္လမ္းမတစ္ေလွ်ာက္
အဖိတ္အစင္မ်ားေသာ ေန႔ရက္မ်ား။

ညိမ္းညိဳ

ငါတို႔နဲ႔ ေခတ္ႀကီးနဲ႔

"လမ္းေတြက
ငါတို႔ထင္သေလာက္
ေျဖာင့္တန္းမေနပါဘူး ဘိုညိမ္းရာ"
ေဟး ဘိုတင့္
အၿမိဳက္တရားမွာ
အမိုက္အမွားေတြမလာရဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာလဲကြ
လာ...
ငါတို႔
ကဗ်ာၿပိဳင္စပ္ၾကစို႔
ငါတို႔
တရားထိုင္မွတ္ၾကစို႔
လမ္းကေကာက္တယ္
ေျဖာင့္ေအာင္ေလွ်ာက္မယ္
ဒါဆို
ငါတို႔ သိဒၶိေပါက္ၿပီေပါ႔ကြာ
ဆင္သြားတိုင္း လမ္းမျဖစ္ဘူး
ဆင္နင္းလို႔ ပ်က္သြားတဲ႔လမ္းေတြအတြက္
ငါတို႔ စာနာတတ္ရဦးမယ္
လမ္းေၾကာင္းက်န္ဖို႔
လမ္းေၾကာင္းမမွန္ေကာင္းလားဘိုတင့္
လမ္းမွန္မွ လမ္းက်န္မယ္
ေဟာဒီ ဆုပ္ခ်ည္ျဖန္႔ခ်ီငါတို႔လက္မ်ား
ပန္းခူးဖို႔ တင့္တယ္ေကာင္းတင့္တယ္ေပလိမ္႔
ပန္းေႁခြဖို႔ မသင့္ေပဘူး
ေခတ္ႀကီးထဲ ဒိုင္ဗင္ထိုးခ်ဖို႔
ေခတ္ႀကီးကို ငါတို႔ခ်စ္ၾကစို႔ရဲ႕။

ညိမ္းညိဳ

လူေတာမတိုးတဲ႔ေကာင္

ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ အေရးႀကီးေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ေစတနာထားေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ေၾကကြဲေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ခံစားေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ စာနာေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ကူညီေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ တက္ႂကြေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ပညာ႐ွိေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ေဆာ္ၾသေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ဦးေဆာင္ေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ အနစ္နာခံေနတဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔
ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔ ပါးစပ္ႀကီးနဲ႔
အဲဒီလို……
ပါးစပ္ႀကီးသမားေတြကို တူးတူးခါးခါးမုန္းတတ္တဲ႔
သူ႔စိတ္ကေလးကိုသာ ျပဳျပင္လိုက္မယ္ဆိုရင္
အင္း…မဆိုးပါဘူး
ဒီေကာင္ေလး လူေတာတိုးႏိုင္တယ္။

ညိမ္းညိဳ