31 January 2008

ၿမံဳေနတဲ႔ပင္လယ္

ေလလည္းမမွန္ မိုးလည္းမမွန္ဘူး..တဲ႔
ရာသီဥတုမွာ အျပစ္ႀကီး လံုးလံုးျဖစ္လို႔
သစ္သီးတစ္လံုးရဲ႕ ရနံ႔ကိုေတာင္
သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ ၀ွက္ထားရတဲ႔ပင္လယ္
စိတ္ကူး႐ွိသေလာက္
လက္ပစ္မကူးရဲ႐ွာေတာ႔
ကိုယ္႔အဇၨ်တၱနဲ႔ကိုယ္
အခ်ိန္မွန္မွန္ ေခါက္႐ိုးက်ိဳးေနရ
၀ိညာဥ္ကင္းတဲ႔ခႏၶာက

ေရေသေတြေပၚ ေပါေလာေမ်ာပါ
ဒီလိုနဲ႔ ..
ျမဳပ္လိုက္နစ္လိုက္ ပင္လယ္ဟာ
ကိုယ္႔ေသြးနဲ႔ကိုယ္ ရဲေဆးတင္ခဲ႔ေပါ႔
ငါ႔ကိုယ္ငါထမ္းၿပီး

လာလမ္းကိုျပန္လာမယ္ ဆိုတဲ႔အေၾကာင္း..။

ညိမ္းညိဳ

4 comments:

khine said...

ေအာင္..ကဗ်ာေလးဖတ္သြားတယ္..ေအာင္လိုဘဲဆုေတာင္းေပးမယ္..ေပ်ာ္ရြင္ပါေစလို ့... :) :) :)

မွ်ားျပာ said...

ငါ့ကိုယ္ငါ ထမ္းပီး မင္းဆီလာခဲ့မယ္ ရတယ္ဟုတ္ ဟတ္ဟတ္

Layma said...

ျမဳပ္လိုက္နစ္လိုက္ ပင္လယ္ဆိုပါလား..။
ဟုတ္ေပသားပဲေနာ္..ပင္လယ္...ေရမြန္းမယ္...ဂရုစိုက္...။

စိုးထက္ - Soe Htet ! said...

ကိုယ္႔ေသြးနဲ႔ကိုယ္ ရဲေဆးတင္ခဲ႔ေပါ႔
ငါ႔ကိုယ္ငါထမ္းၿပီး
လာလမ္းကိုျပန္လာမယ္ ဆိုတဲ႔အေၾကာင္း..။
ေကာင္းတယ္ ဗ်ိဳ႕ :P