ၾကာဖက္အိမ္

တဖြဲဖြဲ
အသံတိတ္မိုးရြာေနလိမ္႔မယ္
ကန္ေရမ်က္ႏွာျပင္လည္း ခဲသြားၿပီ
ျမက္ရိုင္းေတြ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ ယိမ္းႏြဲ႕ေနစဥ္
ျပတင္းမွန္ကိုသြားေခါက္ေနတဲ႔ သစ္ရြက္ေလး
လွ်ပ္အျပက္မွာ
အခန္းထဲက စာအုပ္နဲ႔ေဖာင္တိန္ကိုျမင္လို႔
မ်က္ရည္က်တယ္။

မင္းထင္ကိုကိုႀကီး
ပိေတာက္ပြင့္သစ္
အမွတ္(၁)၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ၊ ၂၀၀၆

သမိုင္း

ေသဆံုးေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ လူမ်ား
တိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ ၿမိဳ႕ရြာမ်ား
ငါတို႔ဆက္ခံရရွိေသာ ရန္ၿငိဳးရန္စမ်ား။

ညိမ္းညိဳ

အေ၀းေရာက္ထြက္ဆိုခ်က္

မင္းမ်က္လံုးထဲ
ၾကယ္ကေလးေတြေကာက္ေကာက္ထည့္ရတာ ငါေပ်ာ္တယ္။
သိပ္ျမင့္တဲ႔ေတာင္ေတြေပၚက
ဒလိမ္႔ေခါက္ေကြးျပဳတ္က်တဲ႔အခါတိုင္း အဲဒီၾကယ္ေလးေတြကို ခိုဆြဲထားေနၾကမို႔ေလ။
မင္းရယ္သံေလးကို
ပလတ္စတစ္ေလာင္းၿပီး အခန္းနံရံမွာ ခ်ိတ္ထားရတာ ငါေပ်ာ္တယ္။
အမူးလြန္ၿပီး အိပ္မက္ေတြလမ္းေပ်ာက္တဲ႔ညတိုင္း
တခစ္ခစ္ ေသြးေဆာင္ေနၾကမို႔ေလ။
မင္းဆံပင္ရွည္ႀကီးေတြထဲ
မျမင္ရတဲ႔ငါးေတြ လွမ္းလွမ္းဖမ္းရတာ ငါေပ်ာ္တယ္။
လက္မဲ႔ေျခဗလာနဲ႔ ပြဲခင္းထဲကထြက္ခဲ႔ရတဲ႔အခါတိုင္း
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို အသက္သြင္းေပးေနၾကမို႔ေလ။
ဆီးလီနာေရ…
အကုသိုလ္အနည္းဆံုး စိတ္ကစားမႈတစ္မ်ိဳးလို႔ အမ်ိဳးအမည္တပ္ပါ
မင္းကို အသက္ရွဴတိုင္း လြမ္းေနခဲ႔တယ္။

ညိမ္းညိဳ

အခ်စ္ဟာ အုတ္တစ္ခ်ပ္သဲတစ္ပြင့္မကဘူး၊ ရဲတိုက္ႀကီးတစ္ခုလံုးလည္းျဖစ္တယ္

ဗီ႐ိုထဲမွာ ဂႏၳ၀င္ေတြရွိတယ္၊ ဂႏၳ၀င္ေတြထဲမွာ အခ်စ္ေတြရွိတယ္။
ႏိႈက္ယူစားသံုးလိုက္တယ္၊ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႐ိႈက္ႀကီးတငင္ငိုခ်လိုက္တယ္။
လကၡဏာ၊ ရာမတို႔ရဲ ့ၾကင္နာမႈကိုျမင္ၿပီး
ညီေနာင္ခ်င္းအၿမဲတေစသတ္ပုတ္ေနရတဲ႔
ဟာႏုမာဆိုတဲ႔ေမ်ာက္
က်သြားတဲ႔မ်က္ရည္ေတြမ်ိဳးေပါ႔။
ကဗ်ာကို ေရပန္းလိုလွည့္ဖြင့္လိုက္တယ္၊ အသံေတြဆူညံသြားၿပီလား။
ေရသံေတြနဲ႔ေရာလို႔ ဟုတ္ကဲ႔..ေရသံေတြနဲ႔ေရာလို႔၊ ငိုမယ္ဆို ငိုလို႔ရပါၿပီ။

ေဒါက္တာအင္ဒ႐ူးေရ
ရဲတိုက္ႀကီးကို ခင္ဗ်ား ဘာနဲ႔ေဆာက္သြားတယ္ေျပာေျပာ
ခရစၥတီရဲ့အခ်စ္ေတြေသခ်ာေပါက္ပါလိမ္႔ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းမွ သံယသမရွိဘူး။

ညိမ္းညိဳ
ႏြယ္နီ၊ မတ္၊ ၂၀၁၁။

ဖုန္မႈန္႔ေတြနဲ႔ ေနလံုးႀကီးနဲ႔ အေ၀းကသက္တန္႔ေတြကိုခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ႔ စာသင္ေက်ာင္းေလး

ႏြားအုပ္ႀကီးျဖတ္သြားေတာ႔ တိမ္ေတြလိုဖုန္ေတြထဲ ဆိုင္ကယ္ဘီးရာေတြ ေဖာခ်င္းေသာခ်င္း
လိႈင္လိႈင္ပြင့္ေနတဲ႔ တမာေတြနဲ႔ လမ္းဟာေမႊးအီ
ပဲစဥ္းငံုေတြ ပဲႀကီးခင္းေတြဟိန္းေနတာေတာင္ အေလ႔က်ေနလွည့္ခင္းမ်ားက မင္းမူလို႔
တစ္ပိႆာဘယ္ေလာက္ဆိုတာ လက္ရွိသူတို႔ဂုဏ္ျဒပ္ေပါ႔။

နံေဘးက ကင္းတားလက္၀ဲေျမာင္းထဲ ငါးေတြပုစြန္ေတြပုလံုစီခုန္ထ ေရပိတ္ခ်ိန္ထင္ပ
ဒိုက္ေတြအမိႈက္ေတြနဲ႔ ေရညွိဖတ္စိမ္းစိမ္းေတြ ခေလးငယ္နည္းနည္းကိုသာ အေဖာ္ျပဳကာ
ေထာ႔က်ိဳးစီးဆင္းေနရွာ
လိႈင္းတြန္႔မ်ားနဲ႔လွည္းဘီးရာအေျမာင္းေတြၾကား ဆိုင္ကယ္ဘီးေမးတင္
ရြာအ၀င္မွာ ဓာတ္ဆီဆိုင္နဲ႔ေလထိုးကြၽတ္ဖာနဲ႔
ႏြားျခဴသံေတြအစား ေ၀ါခနဲေ၀ါခနဲထိုးထြက္လာတဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေတြဒင္းၾကမ္းျမင္ရလိမ္႔
တခ်ိဳ႕ ေရမိုးခ်ိဳး အ၀တ္သစ္မ်ား၀တ္ကာ တခ်ိဳ႕ ေဆးပံုးေက်ာခ်ိတ္လယ္ေျမထဲဆင္းဟန္
လမ္းကေတာင္းဆိုေတာ႔ ဂီယာႀကီးနဲ႔သာ ခရီးႏွင္ၾကရာ။

၀င္လာခဲ႔ၾက
အိမ္ေျခ၇၀၀ရွိတဲ႔ ရြာကေလးထဲ
မွားယြင္းစြာရွက္ဖြယ္ပ ၇၀၀ဆိုတာေသးႏႈတ္ေသာအေရအတြက္မွမဟုတ္ေလဘဲ
ရြာႀကီးေပါ႔ သိပ္ကိုႀကီးတဲ႔ရြာႀကီး အလယ္တန္းေက်ာင္းမွ်မက်ေသးေတာ႔ ရြာကေလးလို႔ေခၚမိတယ္
အိမ္ေတြလမ္းေတြ ၿခံစည္းရိုးေတြ လူစိမ္းေတြကိုမ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ ဧည့္ခံႏိုင္ေပရဲ႕
ေက်ာင္းကေလး ေက်ာင္းကေလး
အဲသမွာ ေက်ာင္းကေလးဟာလဲ ဘာမွလိမ္းျခယ္မထားတဲ႔ေလးဘက္သားခေလးေလးလွသလိုလွေနရဲ႕
တြဲဖက္အလယ္တန္းေက်ာင္းကေလး
က်ယ္ျပန္႔တဲ႔ကြင္းႀကီးက ေက်ာင္းကေလးကိုထည့္ၿမိဳထား
သာမႈနာမႈအစုစု ပြဲလမ္းသဘင္အေထြေထြ လူစုလူေ၀းအမ်ိဳးမ်ိဳး
ေက်ာင္းကေလးက သူေတာင္အေဆာက္အဦမေဆာက္ရက္တဲ႔ကြင္းထဲ
ေနရာထိုင္ခင္းေပးလို႔ လူေတြေပ်ာ္သြားၾကတာလဲရွိ စိတ္ညစ္သြားၾကတာလဲရွိ
ေနာက္တစ္ေန႔ ေက်ာင္းကေလးတစ္ရက္နားလိမ္႔ေပါ႔
ေလေတြလိုလႊင့္ထုတ္သြားတဲ႔အမိႈက္မ်ား စင္ၾကယ္ျပင္ဆင္ဖို႔။

ဆင္ဖိုနီဆိုတာဘာလဲ
ငါတို႔မသိၾကပါဘူးတဲ႔
ေတာဘုရားပြဲမွာ စည္ဘီယာေရာင္းတဲ႔သားအဖႏွစ္ဦး ေဂါက္တံကိုလုေနၾကတယ္
ထိန္ထိန္ညီးညီးပဲ ေက်ာင္းကေလးရဲ႕ေရအားလွ်ပ္စစ္က ဘီယာမူးမူးနဲ႔လင္းေနတယ္
ပြဲေတာ္သံုးညမွာ သူပိုင္အလင္းနဲ႔ ဖန္ခြက္ေတြထဲအျမဳပ္တစီစီ
ေက်ာင္း၀င္တံခါးကိုေက်ာ္ေတာ႔ေခ်ာင္းကေလး ေခ်ာင္းကေလးေပၚမွာ ကြၽန္းပင္တစ္ပင္
အဲဒီေခ်ာင္းကေလးကေရစီးက အက္ဒီဆင္ကိုအလည္ေခၚလာတာေပါ႔
ကြၽန္းပင္ေသလို႔တဲ႔ဗ်ာ က်ဳပ္ကိုတိုင္လိုက္ၾကတာ ဟားဟား
ဆရာတစ္ဦးရဲ႕ေျပာဟန္ကရယ္ရယ္ေမာေမာ ေဗြမရွိဟန္
လစာတစ္ေသာင္းခြဲေခတ္မွာ ဆယ္႔ငါးသိန္းတန္ေရအားလွ်ပ္စစ္အလွဴရွင္
တာယာဖိနပ္ႀကီးစီးလို႔ေပါ႔
သူ ေတာေက်ာင္းဆရာ။

တစ္ႏွစ္တာေက်ာပူဒဏ္ခ်က္ႀကီး တစ္ရက္တစ္မနက္နဲ႔၀မ္းေအးေဖာက္ခြဲလိုက္ၾကရွာ
သူတို႔ဟာ ပါးစပ္ထဲရယ္ဖြယ္ေတြပလုပ္ပေလာင္း
ေတာေက်ာင္းဆရာမ်ားရဲ႕ အျဖဴေရာင္က တစ္၀ိုင္းလံုးကိုလႊမ္းေနေရာ
မဟုတ္ဘူး တစ္ရြာလံုး ေဒသတစ္ခုလံုး
သူတို႔ သိပ္ကိုျဖဴၾကတယ္ အလြန္တရာျဖဴၾကတယ္
ေဟာဒီလို ဖဦးထုပ္ရရစ္ႏွင္းေခ်ာင္းငင္ျဖဴလို႔ေရးျပရတာထက္ကို ပိုျဖဴၾက။

ဖံုေတြေပါ႔ကြယ္ ေနလံုးႀကီးကလည္းနီနီ
ႏြားအုပ္ေတြကလည္း ဒလၾကမ္း ဆိတ္အုပ္ေတြ တတီတီ
ယာေျမေတြ စိမ္းလားစိမ္းရဲ႕ နီလားနီရဲ႕ ၀ါလား၀ါရဲ႕
ဘာတဲ႔ဆိုင္ကယ္နဲ႔တီဗြီမရွိရင္ အိမ္မမည္ဘူးဆိုလား
ရြာသူေတြ ကြမ္းေတာင္ကိုင္ေသးလား ပန္းေတာင္ကိုင္ေသးလား
မသိဘူးပကြယ္ ဆရာႀကီးႀကိမ္လံုးမကိုင္ေတာ႔တာေတာ႔ ျမင္ခဲ႔ရပ
က်ဳပ္တို႔တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ရိုးေျမက်ခ်စ္ၾကတာပါဗ်ာ တဲ႔
ထန္းေရစစ္စစ္ေသာက္ရင္း ၾကြက္ေၾကာ္၀ါးရင္း
ေမတၱာတရားကိုဘယ္သူေတြခိုးထားေသးလဲ
ေၾကြေနတဲ႔ေလနဲ႔ ေမ်ာလို႔။

အေရာင္မဲ႔အခန္းနံရံ ေဆးသားမ်ားကြာက်
သက္တန္႔ကေလးေတြခ်ိတ္ဆြဲထားတာ အေရာင္စံုလွတယ္
အာဆီယံလူငယ္ေတြ႔ဆံုပြဲ ေမာင္ေကာင္းေ၀ယံဦး
တတိယႏွစ္ေဆးေက်ာင္းသား ေမာင္စိုးလြင္
ေရွ႕ေနမေလး မသဲေထြး
အလို သက္တန္႔ေတြစံုလွပ နံရံတေလွ်ာက္ခ်ိတ္ဆြဲထြန္းလင္းထား
တပည့္မရွား တစ္ျပားမရွိ၊ ပီတိကိုစား အားရွိ၏
အလကားေရးထားတာမဟုတ္ဘူး
ေခြးတံဆိပ္ခဲတံအစစ္နဲ႔ ႀကိဳက္လြန္းလို႔ေရးထားတာဗ် အေဟးေဟး
ဖုန္မႈန္႔ေတြအေဖြးသား ေနလံုးႀကီးကို ေခါင္းေနာက္တည့္တည့္ခံၿပီး ဆရာႀကီးရီခ်လိုက္တယ္
ခ်စ္စရာေကာင္းခ်က္။

ဖုန္မႈန္႔ေတြနဲ႔ ေနလံုးႀကီးနဲ႔ အေ၀းကသက္တန္႔ေတြကိုခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ႔ စာသင္ေက်ာင္းေလး
၈နာရီနဲ႔ ၃၃မိနစ္တိတိ တာ၀န္၀တၱရားေတြခြာခ်ရင္း သူ႔အျမဳေတရွိရာဆီေငးရီေနမိ
မိုးရြာၿပီးစညေနခင္းလည္း မဟုတ္ပါဘဲ ဖုန္လံုးႀကီးေတြတေသာေသာၾကား
သက္တန္႔ကေလးေတြ လွေနခဲ႔ပံု။

ညိမ္းညိဳ

၀န္စည္စလယ္မ်ားေသာအရပ္

ငွားေနတဲ႔အခန္းမွာ ထပ္ခိုးေလးရွိတယ္
ထပ္ခိုးေပၚမွာ သစ္တံုးတစ္တံုး
ထပ္ခိုးနဲ႔သစ္တံုးဟာ အျပန္အလွန္ေျမွာက္ပင့္လို႔
တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ယုတၱိေဗဒနည္းနဲ႔ေတြးရတာ သိပ္ဖင့္ႏြဲ႔တာပဲလို႔
တစ္ဖက္က ေလသာေဆာင္ၾကားေအာင္ ေျပာတယ္။

တည္းတည္းကေလးသာက်န္ေနေတာ႔တဲ႔
အထီးက်န္တုတ္ထိုးသၾကားလံုးတစ္လံုးက
သပြတ္အူေျခာက္ကို သတိနဲ႔ေစာင့္ၾကည့္လ်က္သာ
မၾကာခင္
ေလာင္ဂ်ီက်ဳကို အလ်ားလိုက္ျဖတ္ၿပီး ေလယာဥ္ပ်ံတစ္ေကာင္
႐ူးသြပ္စြာကၽြမ္းထိုးသြားေတာ႔မယ္ဆိုတာ သိေနသလိုမ်ိဳး
သူ႔မွာ ခ်ည္ေႏွာင္မထားတဲ႔ ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္ေတြရွိေနသလိုမ်ိဳး
ေမာေနတဲ႔ျမင္းေတြ ပစ္ခ်ခံထားရတဲ႔႐ုပ္အေလာင္းေကာင္ေတြ
အဲသလိုသာပ
တုတ္ထိုးသၾကားလံုးေလးမွာလည္း သူ႔အင္နာဂ်ီကို မီးျပန္ညွိခြင့္ရွိတယ္။

သူတို႔ ၀တ္မႈန္မကူးၾကေတာ႔ဘူး
အကိုင္းျဖတ္တယ္ အကိုင္းဆက္တယ္
ေျခလွမ္းက်ဲႀကီးမ်ားျဖင့္ သြားၾကတယ္။

အရွင္သခင္
ေမာက္မာ၀င့္ႂကြားေသာ
အေဖာ္အေပါင္းကင္းေသာ
ပူေဆြးဖြယ္ကံစမ္းျခင္းမ်ားျဖင့္ ပသပါတယ္
ၾကာပန္း၊ ေရအိုင္ႏွင့္ သစၥာရွိေသာပင္လယ္လက္တက္မ်ားပင္ျဖစ္ေစ
အခ်စ္နာက်ေနၾကပါတယ္
ကူညီညာ၀ိုင္းလို႔ မႈိင္းမေတာ္မူပါ။

သန္းေခါင္ေက်ာ္ သန္းေခါင္လြဲ
သန္းထူေသာအရပ္၌ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီစြာ
အခ်စ္ဟာ အူေၾကာင္ေၾကာင္ရပ္ေနပါတယ္။

ေပးပို႔လိုက္ေသာပစၥည္းအေရအတြက္ႏွင့္ ေစ်းႏႈန္းစာရင္း
တိုင္တည္စရာဘုရားသခင္
အတြင္းဘက္၌ျဖစ္ေသာ ဒဏ္ရာ
သံျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာအရာမ်ား
ထိုအရာတို႔ အလြယ္တကူေၾကမြသြားၾကပါတယ္။

မသက္ဆိုင္တာကို မသက္ဆိုင္ေၾကာင္း သက္ဆိုင္ရာကိုေျပာၾကားၿပီးလွ်င္
ထိုအရာကို ပစ္ပယ္ႏိုင္ေၾကာင္း
ငွားထားေသာအခန္းမ်ား သန္႔ရွင္းခဲ႔ပါတယ္။

ညိမ္းညိဳ

မသန္႔စင္တဲ႔ကဗ်ာ

သဘာ၀က်က် မသန္႔မစင္ျဖစ္တည္ေနတဲ႔ ၿဂိဳဟ္ႀကီးတစ္လံုး႐ွိပါတယ္
မသန္႔စင္တဲ႔လူေတြကို သူ႔၀မ္းဗိုက္ႀကီးထဲ ထည့္ထည့္မ်ဳိလို႔
မသန္႔စင္တဲ႔အရာေတြကို သူ႔ေက်ာကုန္းႀကီးေပၚ ဆြဲဆြဲတင္လို႔
ဒါဟာ မသန္႔စင္တဲ႔ ကဗ်ာပါအေၾကာင္းတရားေတြပါပဲ။

ဣဌာ႐ံုအညႊန္႔အဖူးေလးေတြနဲ႔ ကဗ်ာေတြလူလူသူသူျဖစ္ခဲ႔ေသးတာပဲ
အနိဌာ႐ံုအၾကမ္းအခက္ႀကီးေတြနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ကဗ်ာေတြထက္ထက္ျမက္ျမက္မျဖစ္ရမွာလဲ။

မသန္႔စင္ျခင္းဟာ မသန္႔စင္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္၊ အ႐ုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္ျခင္း မဟုတ္ပါဘူး
မသန္႔စင္ျခင္းဟာ မသန္႔စင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ တရားလက္မဲ႔ျဖစ္ပ်က္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး
(သူကသာ တရားလက္မဲ႔ျပဳမူခံေနရတတ္တာပါ)

ကဗ်ာအမ်ားစုက မွန္နန္းေဆာင္ဇာခန္းဆီးအတြင္း ၀ပ္ဆင္းက်ေရာက္ေနခ်ိန္
၀န္ႀကီးတစ္ဦးက ထန္းသမားမိသားစုနဲ႔အတူ ထမင္းလက္ဆံုစားခဲ႔တယ္
ကုန္တင္ေလွႀကီးနဲ႔အတူ ႐ြက္လႊင့္ခဲ႔တယ္
မသန္႔စင္တဲ႔နယ္ပယ္ေတြထဲ သူ႕ကဗ်ာ၀ိညာဥ္ကိုေစလႊတ္က်က္စားခဲ႔တယ္
သူဟာ မသန္႔စင္တဲ႔အေၾကာင္းတရားေတြအေပၚ စာနာတိမ္းညႊတ္ခဲ႔တယ္
သူဟာ မသန္႔စင္တဲ႔ကဗ်ာေတြကို ေရးဖြဲ႔ခဲ႔တယ္
ဒါဟာ ဒီေျမေပၚမွာ အမွန္တကယ္႐ွိေနတဲ႔ မသန္႔စင္ျခင္းေတြ ျဖစ္တယ္
မသိေယာင္ေဆာင္႐ံု၊ မ်က္ကြယ္ျပဳ႐ံုနဲ႔ ပေပ်ာက္မသြားမယ္႔ မသန္႔စင္ျခင္းေတြ ျဖစ္တယ္။

လူမ်ားစုဟာ မသန္႔စင္ျခင္းရဲ႕အရသာကို တင္းၾကမ္းခံစားေနရတယ္
မသန္႔စင္ျခင္းဟာ ဒီကမၻာႀကီးရဲ႕ အႏွံ႔အျပားမွာ႐ွိေနတယ္
မသန္႔စင္ျခင္းဟာ ဖုန္ေတြသဲေတြအေထြးေထြးနဲ႔
မသန္႔စင္ျခင္းဟာ ေခၽြးေတြသံေတြအလိမ္းလိမ္းနဲ႔
မသန္႔စင္ျခင္းဟာ ထမင္းတစ္လုပ္အတြက္ ပင္ပန္းႀကီးစြာ၊ အညွာအတာကင္းစြာ၊ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာခ်ဳိ႕တဲ႔စြာ
မသန္႔စင္ျခင္းဟာ တစ္၀မ္းတစ္ခါးအတြက္ ေမွာင္ခိုလဲကူးရ
တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္အတြက္ စက္႐ံုႀကီးေတြထဲမွာလဲ ပိတ္ေလွာင္ခံရ
ေက်ာက္မီးေသြးတြင္းႀကီးေတြမွာ၊ ျဒပ္သတၱဳလုပ္ငန္းခြင္ႀကီးေတြမွာ၊ စစ္ပြဲေတြမွာ
ပတ္ၾကားအက္ ႐ိုးျပတ္ငုတ္တိုလယ္ကြင္းျပင္ေတြမွာ၊ ေနာက္က်န္ဘီးမ်ားနဲ႔ ၾကက္ယက္သလိုယက္ေနရတဲ႔ေနရာေတြမွာ
ေရာဂါဘယကပ္ဆိုးေတြနဲ႔ လူလူသူသူ ေနလို႔၊ စားလို႔၊ ေတြးလို႔၊ ေတာလို႔ မရတဲ႔ ေဒသေတြမွာ
မသန္႔စင္ျခင္းေတြဟာ ေနေလာင္ေခၽြးစားၿပီး ထြားက်ဳိင္းသန္မာေနၾက၊ လိႈင္လိႈင္ႀကီးသီးပြင့္လာေနၾက
အပ္ဖ်ားတစ္ေထာက္စာ အေရျပားေပၚက ျဖဴတယ္မဲတယ္ဆိုတဲ႔ အေရာင္အတြက္နဲ႔လဲ သင္းကြဲႏွိပ္ကြပ္ခံရ
ၿငိမ္းခ်မ္းမြန္ျမတ္တဲ႔ဘာသာေရး၀တ္႐ံုေအာက္မွာ လက္နက္ပုန္းေတြ ကိုင္ေဆာင္လာၾက
ေက်ာင္းေတာ္သာရဲ႕ ဆြတ္ပ်ံ႕ေဆြးဖြယ္လမ္းမႀကီးေတြေပၚမွာေတာင္ မသန္႔စင္ျခင္းေတြဟာ စိမ္႔၀င္ေနၾက
စိန္စီေရႊခ်ခန္းမႀကီးေတြအတြင္းမလဲ ဒီမသန္႔စင္ျခင္းေတြပဲ ပြဲတက္ကခုန္ေနၾက
မသန္႔စင္ျခင္းေတြဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကိုေတာင္ ဓားထက္ထက္နဲ႔ လွီးျဖတ္ေနၾက
မသန္႔စင္ျခင္းေတြဟာ အသြင္သ႑ာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေနရာေဒသအသီးသီးကို လႊမ္းမိုးလာၾက
လူနည္းစုဟာ မိမိရဲ႕သန္႔စင္မႈအတြက္ လူမ်ားစုကို မသန္႔မစင္တဲ႔အေျခအေနေတြထဲ တြန္းပို႔ေနၾက
အ႐ွိန္နဲ႔၊ ပါ၀ါနဲ႔၊ စြမ္းအားေတြနဲ႔ မသန္႔စင္ျခင္းအေပၚ လက္လႊတ္စပယ္ေျပာဆိုၾက၊ ဖိႏွိပ္ၾက
က်ေနာ္တို႔ဟာ ဒီမသန္႔စင္ျခင္းေတြကို ကဗ်ာျပဳၾကတာျဖစ္တယ္၊ ဒီမသန္႔စင္ျခင္းေတြကိုပဲ ဆြဲကူထူမၾကတာျဖစ္တယ္
မသန္႔စင္ရျခင္းရဲ႕ ရင္းျမစ္ေတြကို စီစစ္႐ွာေဖြၾကတာျဖစ္တယ္
ဒါဟာ မသန္႔စင္တဲ႔ ကဗ်ာပါအေၾကာင္းတရားေတြပဲျဖစ္တယ္။

မသန္႔စင္ျခင္းေတြဟာ ကင္းဘတ္စေတြျဖစ္တယ္
မသန္႔စင္ျခင္းေတြဟာ ေဆးစက္ေတြျဖစ္တယ္
မသန္႔စင္ျခင္းေတြဟာ ကဗ်ာနဲ႔ထံုကူးခံရေတာ႔
လွပတဲ႔ပန္းခ်ီကားေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။

ဒီလိုပါပဲ
တစ္ခါတစ္ခါေတာ႔လည္း ကိုယ္႔ရင္၀ကိုယ္ ဓားနဲ႔ေထာက္ၾကည့္ရတာ ရင္ခုန္စရာေကာင္းလွပါတယ္
မသန္႔စင္တဲ႔ကဗ်ာေတြကို ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီးေရးရင္း ကၽြတ္ဆတ္ဆတ္ရင္ဘတ္တစ္ေနရာကို စာနာမႈပလပ္ေခါင္း ထိုးခ်လိုက္ၿပီ
ကဗ်ာေတြ ဒီအတိုင္းစီး၀င္ေစေတာ႔။

(အ႐ိုင္းေတး...မွ)
- ၂၀၀၈၊ ႏို၀င္ဘာတုန္းက တစ္ႀကိမ္တင္ဖူးပါတယ္။

အ႐ိုင္းေတး ထြက္ပါၿပီ

အၾကာႀကီး စိတ္ကူးခဲ႔ရတာေလးတစ္ခု အေကာင္အထည္ေပၚလာလို႔ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ အစမွအဆံုးတိုင္ အစစအရာရာ ခ်ိတ္ဆက္ကူညီေပးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး၊ အမွာစာေရးေပးတဲ႔ ကိုစိုင္း၀င္းျမင့္၊ ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ီေပးတဲ႔ ေက်ာ္ေမႊးစာအုပ္တိုက္တို႔ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကဗ်ာခ်စ္သူ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ပါေစ...။

အေမရိကားက မခင္ႏွင္းဆီ

ငါ႔မခင္ႏွင္းဆီဟာ အဖူးအပြင့္ေတြတေ၀ေ၀နဲ႔
ေႏြဦးမွာ လွေနရွာေတာ႔မယ္
ငါ႔ဆီမွာေတာ႔ ေျခာက္သေယာင္းေသာေႏြဦး။

တစ္ေယာက္တည္းရွိေနရတဲ႔အျဖစ္ဟာ
ဘယ္လိုမွ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းပါဘူး
ငါ႔မခင္ႏွင္းဆီဟာ
ကမၻာေက်ာ္ေရေမႊးနံ႔ေတြၾကား
သဲတရွပ္ရွပ္ ငါ႔ျဖတ္သြားျဖတ္လာေျခသံတခ်ိဳ႕ ကို
ၾကားမိပါစ
ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ေတြရဲ့ ခြာသံတေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ၾကား
ငါေသြးေပးတဲ႔ ကရမက္ရနံ႔ကို
သင္းပ်ံ႕မိပါစ။

ဟဲလို
တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ဆြံ႔အ
ငါ႔မေခၚဆိုရဲတဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုအတြက္
မခင္ႏွင္းဆီရဲ့အသံေလး ၀ါယာႀကိဳးထဲ အိပ္ေပ်ာ္ေနေတာ႔မယ္။

ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ
မီးပူတိုက္ၿပီးတစ္ႀကိမ္မွ ထုတ္မ၀တ္ရေသးတဲ႔ အက်ၤ ီတစ္ထည္
သံေယာဇဥ္ေခါက္႐ိုးေၾကာင္းရဲ့ လိႈင္းအလ်ားေပၚ
ေၾကကြဲမႈဟာ တိတ္တိတ္ေလးတက္ထိုင္ေနခဲ႔တယ္
အေ၀းႀကီးထြက္သြားတယ္ဆိုတာ
အနီးဆံုးမွာရွိမေနေတာ႔တာပဲ မဟုတ္လား။

ညညလူေျခတိတ္ၿပီဆို
ငါဟာ မခင္ႏွင္းဆီရဲ႕ဓာတ္ပံုေလးကို
စက္ယႏၱရားတစ္ခုလို သတိႀကီးႀကီးထားၿပီးကိုင္တြယ္
မျပယ္တဲ႔ ရနံ႔အေဆြးေတြနဲ႔ အတိတ္ကိုတူးဆြမိေတာ႔တာပဲ
အဲဒါ “သတိရတယ္” ေခၚတာလားကြယ္။

ဇာတိရနံ႔ေတြထဲမွာ
ငါက ကြန္ဆာေဗးတစ္ဆန္ဆန္
အခု ဒီကဗ်ာမင္းဆီပ်ံသန္းလာျခင္းအားျဖင့္
ယေန႔ကမၻာႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါရဲ့။

မခင္ႏွင္းဆီေရ
မင္းေျချပန္မခ်လိုတဲ႔ ေျမႀကီးကိုမွ
ငါက ဆတိုးၿပီးခ်စ္ေနရ
ဗီလိန္မပါဘဲ ေ၀းရတယ္ဆိုလည္း
ဇာတ္မေပါင္းရတာခ်င္းေတာ႔ ငါတို႔တူခဲ႔တယ္။

မခင္ႏွင္းဆီေရ
ျမစ္ဆိုတာ ပင္လယ္ဆီဆိုက္ေရာက္ရမယ္
လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ရဲ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို
သူရဲ့ပင္လယ္နဲ႔တူတဲ႔မိန္းမတစ္ေယာက္ဆီ
စီး၀င္ဆိုက္ေရာက္ခြင့္ရွိတယ္မဟုတ္လား
အဲဒီလူတစ္ေယာက္ဟာ ငါကြဲ႔
သတိရျခင္းကမ္းပါးႏွစ္ဖက္နဲ႔
ငါ႔ျမစ္ေၾကာင္းကို ငါကိုယ္တိုင္စီးနင္းလာခဲ႔တာေပါ႔
နက္႐ိႈင္းတဲ႔အိေျႏၵနဲ႔ ပင္လယ္ဟာလိႈင္းထန္လို႔မရဘူးေလ။

ဒီလိုပါပဲ မခင္ႏွင္းဆီေရ
ငါက လိႈင္းေတြသိမ္းရင္း လာတဲ႔ျမစ္
အဲဒီျမစ္ေၾကာင္းဟာ
သူခ်စ္တဲ႔ပင္လယ္ႀကီးထဲ
တဖ်တ္စာအေငးတစ္ကြက္ရ႐ံုနဲ႔
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ျမဳပ္ႏွံပစ္ဖို႔ လံုေလာက္ၿပီတဲ႔။

မခင္ႏွင္းဆီေရ
အေမရိကားရဲ့ ေႏြဦးေလေျပထဲ
ပန္းေပါင္းတစ္ေထာင္ပြင့္ေ၀
မင္းကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
မနက္ျဖန္ရဲ့ေနေရာင္ျခည္ထဲ
အိပ္မက္တစ္ေထာင္ပြင့္ေ၀
မင္းကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ…ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ…။

ညိမ္းညိဳ

အေမးအျမန္း၊ စပ္စပ္စုစု၊ က်ီးၾကည့္ေၾကာင္ၾကည့္၊ ဟိုေျပာဒီေျပာထူထပ္ေတာင္ကုန္းမ်ားႏွင့္ အသားလြတ္တရားခံလိုစစ္ေဆးအရသာခံခ်င္ေသာ အာတာလြတ္ဥမ်ား

ေရထဲျပဳတ္က်ရတဲ႔ျဖစ္စဥ္မွာ
- မိမိကိုယ္တိုင္ အေနအထိုင္မတတ္လို႔ ျဖစ္ႏိုင္သလို
- တျခားလူက တြန္းခ်လို႔လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တျခားလူတြန္းခ်လို႔ေရနစ္ေသရရင္ေတာ႔ မတန္ဘူး
ရေအာင္ရုန္း ရေအာင္လႈပ္ၿပီး ကူးခပ္ရမွာပဲ။

“လူဆိုတာ အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ေနရတဲ႔သတၱ၀ါ”
အာတာလြတ္ဥေတြထဲေရာက္သြားတဲ႔အခါ
ဒီစကားပံုကို ခင္ဗ်ားရယ္မိမွာပဲ။

သူမ်ားေတြအေႏြးထည္ကိုယ္စီနဲ႔ မင္းေကာ
သူမ်ားေတြအက်ၤ ီပါးေလးေတြနဲ႔ မင္းက်မွ အေႏြးထည္ႀကီးတဖားဖား
ေသာက္ေလကြာ ေဆးျဖစ္၀ါးျဖစ္၊ ဘာလဲကံငါးပါးထိန္းေနတာလား(သေရာ္ေတာ္ေတာ္)
စားစမ္းပါဟ ဒီေရာက္တုန္း၊ ေသရင္ကိုယ္႔ေနာက္ဘာမွမပါဘူး
အဲဒီမ်က္မွန္ႀကီးက လိုလို႔လား(မ်က္စိနာေနတာကို သူမသိဘူး)
ဘာလဲ အိမ္ကဘိုးေတာ္ကို ရွိန္ေနတာလား(အေဖကိုရည္ညႊန္းမွန္း ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာမွ သိရ)
၀ိုး..ဒီလူႀကီးက စာလည္းေရးတာပဲလား၊ သူေရးတာ ရင္သိမ္႔တုန္ေလးေတြေရာပါရဲ့လား(ဆရာတို႔ေရ စာအုပ္ေတြသိမ္းမထားမိတာကိုသာ ခြင့္လႊတ္ပါေတာ႔)
အမ်ားႀကီး အမ်ားႀကီး
ငါမွတ္မထားခ်င္လို႔ ေမ႔ပစ္လိုက္တဲ႔စကားေတြအမ်ားႀကီး
မနက္အိပ္ယာထ ငါ႔ေခါင္းေနာက္မွာ ေရဒါတစ္္ခုတပ္ဆင္လို႔
ပံုရိပ္ေတြစုပ္ယူ႐ံုအားမရေသးပဲ
သြားတယ္ လာတယ္ စားတယ္ ေသာက္တယ္
အသံလိႈင္းမ်ားဟာေမးဖ်ားတဆတ္ဆတ္တုန္ခါလို႔ အထိုင္စက္ႀကီးမ်ား
ထိုမွတဆင့္ ကိုယ္တိုင္ေဖာ္ စံခ်ိန္စံညႊန္းမ်ားေဘာင္ထဲ
ငါဟာ သူတို႔ရဲ႕ လြဲေခ်ာ္ေနေသာ သနားစရာသတၱ၀ါတေကာင္
ေငါင္စင္းလို႔ ေပေစာင္းလို႔ ရြဲ႕ေစာင္းလို႔
ဒီမိုးဟာ တို႔ၿမိဳ႕ကစ႐ြာတာ ဒီအ႐ုပ္ဟာ တို႔ဆီကေဆးစက္စက်တာ
ဒီသီခ်င္းဟာ တို႔စၿပီးတီးတာ
ဒီဂိမ္းဟာ တို႔႐ိုးသြားလို႔ေအာက္လိုက္တာ
ဒီေဘာင္းဘီဟာ….ဒီအကၤ် ီဟာ…ဒီပေလယာဟာ...ဘာဟာ...ညာဟာ
ကေလးကလားပဲ ကေလးကလားပဲ
ေလတယ္ ေလတယ္၊ ပင့္ကူအိမ္ထဲၿငိေနတဲ႔ယင္တစ္ေကာင္လို ငါေလတယ္
စာမတတ္ဘူး စာမတတ္ဘူး
စာမတတ္ေတာ႔ ဒီစာေတြကို ဘယ္လိုဖတ္ရမလဲ ငါမသိဘူး။

ဘိန္းရွဴေနတာလားဆိုေတာ႔လည္း
ဘိန္းရွဴေနတာပါပဲေပါ႔
အေရမရအဖတ္မရေတြပါကြာဆိုေတာ႔လည္း
ဟုတ္ပါတယ္ပဲေပါ႔
နားေအးခ်င္တယ္
ဘာမွျပန္မေျပာတာ အဖက္မလုပ္တာလားဆိုလာျပန္ေတာ႔
ငါ ငုတ္တုတ္ေသတာပဲ။

ဆက္ေလွ်ာက္သြားတဲ႔ႏွစ္ေယာက္က
ဖိနပ္ႀကိဳးထိုးဖို႔က်န္ခဲ႔တဲ႔ တေယာက္အေၾကာင္းကုိေျပာဆိုလို႔
အာတာလြတ္ယဥ္ေက်းမႈဟာ ကမၻာေပၚ ဓားသြားလိုၿမိလို႔။

ညိမ္းညိဳ

ေဆြး

ေဆြး

ေငးခဲ႔မိတယ္
ၾကယ္ေတြအေငြ႔ပ်ံသြားတဲ႔အထိ
တစ္စိမ္႔စိမ္႔ကၽြံ၀င္ေနတဲ႔
တြင္းနက္ႀကီးအ၀မွာ ရပ္ရင္း၊

သြားတက္ကေလးေရ
တစ္ခါတစ္ရံေတာ႔ ငိုပါရေစ၊

ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႔ ေဆာင္းညအို
ငါ႔ကို မီးဖိုပါေစေတာ႔။

ညိမ္းညိဳ
၁၃၊ ၁၀၊ ၂၀၀၉

ကၽြန္သေဘၤာ

စာတစ္လံုးက စာတစ္လံုးထဲကၽြံက်သြား
၀ါက်တစ္ေၾကာင္းက ၀ါက်တစ္ေၾကာင္းထဲ နစ္၀င္သြား
စာအုပ္တစ္အုပ္ကို စာအုပ္တစ္အုပ္လို ၿပီးဆံုးခ်င္ခဲ႔
သံသရာေၾကာင္း ႐ွည္းလ်ားခဲ႔ပံုမ်ား
စာအုပ္ဟာ ခုထိ အသက္၀င္/ငင္ ေနပံု
ငါတို႔ ေၾကာင္တက္တက္ေငးေနၾကပံု
ကၽြန္သေဘၤာႀကီး ခုတ္ေမာင္းရင္း
ဒီစာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ငါတို႔ အစဥ္အဆက္ ႐ိုင္းခဲ႔ၾကတယ္။

ညိမ္းညိဳ

ကစားပြဲပံုျပင္

ပုဆိန္ ဓားခ်က္
တေယာက္တလက္ ၀ိုင္းဖြဲ႔ဆူညံ
ဟန္ေတြေရာမာန္ေတြေရာ
ေတာအုပ္ထဲ ပြက္ေလာ႐ိုက္ေနခဲ႔။

အသီးမစား အရြက္မခူး
ထင္းမဆိုက္ အသားမတိုက္
အင္အားျပ ယိမ္းလိုက္ရင္း
ေတာျပဳန္း႐ံုသက္သက္ လာလာႏွက္ေတာ႔
အလွဲခံရတဲ႔သစ္ပင္ေတြက ရင္နာသတဲ႔။

ညိမ္းညိဳ

ေတာအုပ္

“အမ်ားေျပးရင္လိုက္ေျပး
အမ်ားရပ္ရင္လိုက္ရပ္
အုတ္အေရာေရာ ေက်ာက္အေရာေရာ
အူသံေတြဆူညံေနၿမဲ
မူဟန္ေတြက ထူးမျခားနားျပာကလက္စိန္
အဲဒီေခြးအ,ေတြနဲ႔ အေဆြခင္ပြန္းမဖြဲ႔လိုဘူး
ငါက ႏွစ္႐ွည္လမ်ား ဖန္တီးတည္ေဆာက္ယူခဲ႔ရတာ” တဲ႔
ေတာအုပ္က ေျပာတယ္။

“ေဟးးးး ျခေသၤ႔ေတြလား
လာေဟ႔ မင္းတို႔ကို ေစာင့္ေနတာ
တစ္ဦး တစ္ေကာင္ တစ္ေယာက္ကအစ
ေနာက္လိုက္ေပါင္းမ်ားစြာပါသည္အထိ
ကိုယ္႔ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ကိုယ္ ခိုင္မာျပင္းျပ
အမ်ားသေဘာနဲ႔လည္း လိုက္ေလ်ာညီေထြ
ေသြဖီယိမ္းယိုင္ျခင္းလည္းကင္း
တင္းျပတ္ညႊတ္ႏူး ေပါင္းစည္းလွပ
ငါ႔ရဲ႕ အနားသတ္စည္းကိုျဖင့္
မင္းတို႔ရဲ႕အားနဲ႔သာ
တသသေမႊးျမေစေရာ႔ကြယ္” တဲ႔
ဂုဏ္သိကၡာ႐ွိေသာေတာအုပ္က ေျပာတယ္
မွန္တယ္
ေျခေထာက္ေတြမက်န္ေတာ႔ေလာက္ေအာင္ကို
ေျခစစ္ပြဲေတြ လိမ္ပိန္ေနေအာင္ကန္လာခဲ႔ရတဲ႔ေတာအုပ္က ေျပာျခင္းျဖစ္တယ္။

ညိမ္းညိဳ
၂၀၊ ၅၊ ၂၀၀၈

မီးပံုးပ်ံ

အျမင့္ဆံုးပ်ံတက္သြားတာ မဟုတ္ဘူး
အေ၀းဆံုးကို လြင့္သြားရတာ၊

ဒီလိုပါပဲ
တိမ္ေတြက အရႊန္းေဖာက္ေတာ႔
ရင္ထဲကမီးေတာက္ကို ၀ွက္ထားရတာေပါ႔။

ညိမ္းညိဳ

သက္႐ွိသက္မဲ႔

(က)
ငါ သြားေနတယ္
ငွက္ေတြရဲ႕အေတာင္ပံနဲ႔ မေရာက္ႏိုင္တဲ႔အရပ္
ပင္လယ္ငါးေတြ မေနထိုင္ႏိုင္တဲ႔အရပ္ကို
ငါစီးမဲ႔ရထားနဲ႔ လြဲမွာစိုးလို႔
ငါေနာက္က်မွာစိုးလို႔
ငါ ကတိဖ်က္ရာ ေရာက္မွာစိုးလို႔
မၾကာမၾကာ ငါေျပးရတယ္
အစြမ္းကုန္သိမ္ေမြ႔တဲ႔လူေတြ
သူတို႔မွာ႐ွိတဲ႔ အေကာင္းဆံုးအေပၚအကၤ်ီေတြကို
ေလွ်ာ္ဖြတ္ၿပီးစ ႐ွပ္အကၤ်ီေတြရဲ႕အေပၚကေန ထပ္၀တ္ခ်င္ၾကလို႔
ငါ႔ကို ဆြဲေခၚတယ္ ဒရြတ္ဆြဲေခၚတယ္
စာတစ္ေစာင္မွ လက္ခံမရကတည္းက
ငါ ဘာသတင္းကိုမွ မရေတာ႔ဘူး
ငါ႔ခႏၶာဟာ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္လဲက်လို႔
ငါ႔မိတ္ေဆြ တျခားလိပ္ျပာေတြနဲ႔အတူ
ပင္အပ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ထိုးစိုက္ခံထားရတယ္
ငါ အသက္႐ွိေသးရဲ႕လား။

(ခ)
အိပ္ယာေပၚက ပစၥတို
ေတြးေတာဆင္ျခင္ေနတဲ႔ေၾကာင္
ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းလို ပါးလ်ားတဲ႔အရိပ္
ငါ႔ဘ၀ကို ငါေမ႔တယ္
ဘုရားသခင္ဟာ သူ႔လူေတြကို ေမ႔သလိုေပါ႔
သမၼာက်မ္းကို
ငါစားခ်င္လိုက္တာ
ဘယ္သူမ်ားေကၽြးပ
နံရံမွာ လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ကို
ငါ ပင္အပ္နဲ႔စိုက္တြယ္ထားတယ္
ငါ႔ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကိုလဲ အဲသလို
ပင္အပ္နဲ႔ စိုက္တြယ္ထားခ်င္တာမ်ိဳး
ၿပီးေတာ႔..မီးေတာက္လိုေတာက္ေလာင္ေနတဲ႔
အရက္ေသာက္လိုစိတ္နဲ႔
အရက္ကို ေရလိုေသာက္ခဲ႔တယ္
လူငယ္မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အမွတ္ရစရာေတြမ်ားတဲ႔
ေအးစက္စက္ ပ်က္စီးေနတဲ႔မ်က္လံုးေတြ ငါလိုခ်င္တယ္
ငါေရာက္ခ်င္ေနတဲ႔ေနရာေတြအေၾကာင္းကို
ငါေတြးေတာေနခ်င္လို႔
တစ္၀က္မူးေနတဲ႔အၿပံဳးနဲ႔
ငါ..ေနာက္ျပန္ၾကည့္တဲ႔အခါ
ေတာင္ကအုပ္မိုးေနတဲ႔ ပင္လယ္ကိုေတြ႔ရတယ္
(အဲဒါ ငါ႔အေမရဲ႕ ဂူသခၤ်ဳိင္းေနရာပဲ)
(ငါ႔အေမနဲ႔အတူ ပင္လယ္ခ႐ုခြံေတြေကာက္ခဲ႔တယ္)
ငါ...ေနာက္ျပန္မၾကည့္ေတာ႔ဘူး
ငါ...ေနာက္ျပန္မၾကည့္ေတာ႔ဘူး
(ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ မလြဲမေသြ သြားၾကရမွာမို႔
တျခားလူေတြကို ခြင့္ျပဳလိုက္ၾကပါစို႔)
ငါ အသက္မ႐ွိေတာ႔ဘူး။

ညိမ္းညိဳ

- ဆရာသစၥာနီဘာသာျပန္ေသာ ဂ်ပန္ေခတ္ေပၚကဗ်ာအပုဒ္ ၂၀မွ စာသားမ်ား၊ ၀ါက်မ်ားျဖင့္ ဖန္တီးပါသည္။

ေတးေရးဆရာ

ၾကည္ႏူးဖြယ္ေတးတစ္ပုဒ္ကို
သင္က မ်က္ရည္မ်ားနဲ႔ဆိုတဲ႔အခါ
အလြမ္းလို႔ေခၚၾကလိမ္႔မယ္။

လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ေတးတစ္ပုဒ္ကို
သင္က ၾကည္ႏူးမႈနဲ႔ဆိုတဲ႔အခါ
အခ်စ္လို႔ေခၚၾကလိမ္႔မယ္။

ၾကည္ႏူးလြမ္းဆြတ္ဖြယ္ေတးတစ္ပုဒ္ကို
သင္က ေမ႔ေလ်ာ႔မႈနဲ႔ဖံုးကြယ္တဲ႔အခါ
အမုန္းလို႔ေခၚၾကလိမ္႔မယ္။

အမုန္းေတးကို မဆိုေစလိုပါ
သင့္ကိုလည္း တားျမစ္ျခင္းငွာ မစြမ္းတဲ႔အခါ
ေတးေရးဆရာ(ငါ႔)လက္ကိုသာ ျဖတ္ရပါေတာ႔မယ္။

ညိမ္းညိဳ

အခ်စ္ဟာ အုတ္တစ္ခ်ပ္သဲတစ္ပြင့္မကဘူး၊ ရဲတိုက္ႀကီးတစ္ခုလံုးလည္းျဖစ္တယ္

ဗီ႐ိုထဲမွာ ဂႏၳ၀င္ေတြရွိတယ္၊ ဂႏၳ၀င္ေတြထဲမွာ အခ်စ္ေတြရွိတယ္။
ႏိႈက္ယူစားသံုးလိုက္တယ္၊ ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႐ိႈက္ႀကီးတငင္ငိုခ်လိုက္တယ္။
လကၡဏာ၊ ရာမတို႔ရဲ ့ၾကင္နာမႈကိုျမင္ၿပီး ညီေနာင္ခ်င္းအၿမဲတေစသတ္ပုတ္ေနရတဲ႔ ဟာႏုမာဆိုတဲ႔ေမ်ာက္ က်သြားတဲ႔မ်က္ရည္ေတြမ်ိဳးေပါ႔။
ကဗ်ာကို ေရပန္းလိုလွည့္ဖြင့္လိုက္တယ္၊ အသံေတြဆူညံသြားၿပီလား။
ေရသံေတြနဲ႔ေရာလို႔ ဟုတ္ကဲ႔..ေရသံေတြနဲ႔ေရာလို႔၊ ငိုမယ္ဆို ငိုလို႔ရပါၿပီ။

ေဒါက္တာအင္ဒ႐ူးေရ
ရဲတိုက္ႀကီးကို ခင္ဗ်ား ဘာနဲ႔ေဆာက္သြားတယ္ေျပာေျပာ
ခရစၥတီရဲ့အခ်စ္ေတြေသခ်ာေပါက္ပါလိမ္႔ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းမွ သံယသမရွိဘူး။

ညိမ္းညိဳ

ေလာေလာဆယ္ -

အလကၤာေတြ၊ သေကၤတနိမိတ္ပံုေတြသံုးၿပီးေရးရမွာ ၿငီးေငြ႔ေန၊
ည၊ ပင္လယ္၊ လေရာင္၊ ငွက္၊ ရင္ဘတ္
ညီမေလး၊ ဂီတ၊ အလြမ္း
စံပယ္၊ လမ္း၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ ဓာတ္ႀကိဳး...အစရွိသျဖင့္
အဲဒီစကားလံုးေတြရဲ့ စည္း၀ိုင္းအျပင္ဘက္ မတ္တပ္ထြက္ရပ္ခ်င္။

- ေနာက္မ်ားေတာ႔ မေျပာတတ္ေသး။

အိပ္ယာ၀င္ဂါထာ(ကိုယ္တိုင္႐ြတ္ဆိုရန္)

တိုက္ေဆြးတိုက္အိုႀကီးမ်ားရဲ့ စႀကၤန္ေပၚ မအိုမေဆြးေသာေနေရာင္မ်ားၿပိဳက်လာ
ႂကြက္ကေလးတစ္ေကာင္ ဆန္႔ငင္ဆန္႔ငင္အေၾကာဆိုင္းေသသြား အစာေရစာမရွိ ႂကြက္သတ္ေဆးေလးမွစားစရာမရွိ
ထိုနည္းတူႀကိမ္းစပ္ေသာ၊ မ်က္စိကိုတခါတည္းမွိတ္ပစ္႐ံုႏွင့္ အလင္းကိုျဖတ္ရန္မျဖစ္ႏိုင္ေသာ
အႏၱရာယ္ = မထင္မွတ္ေသာေနရာတြင္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္အိပ္ၿပီးေစာင့္ေနတတ္ေသာ
(ျမစ္ဟာ အေကြ႔တစ္ခုရဲ့ဟိုဘက္သည္ဘက္မွာ ေရစီးေၾကာင္းေျပာင္း အရွိန္ေျပာင္း)
ဆပ္ျပာတုံးေအာက္ကပ္ေနတဲ႔ ဘရိတ္ဓားကလက္ကိုမႊန္းသြားသလိုမ်ိဳး..ဆိုေတာ႔
တခါတခါဘာမွန္းညာမွန္းမသိတစ္အိမ္လံုး ကုတ္နဲ႔မ,ေ႐ြ႕တာခံလိုက္ရ
ကလိမ္ေစ႔ကို မိုက္က႐ိုစကုပ္နဲ႔ၾကည့္လို႔မျမင္ႏိုင္၊ မုသားဟာ အစကဒီေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းမွန္းမသိခဲ႔ဘူး(လို႔ မလုပ္လိုက္ပါနဲ႔)
အေထြအထူးေအာ္ဟစ္ရန္မရွိ လက္ညွိဳးနဲ႔လက္မၾကား ပုရြက္ဆိတ္ေလးေရာက္လာတဲ႔အခါ
အသက္ဇီ၀ကိုျမတ္ႏိုးပါ
ဘုရားတည္ေက်ာင္းေဆာက္ အသက္ကေလးေထာက္ေထာက္မေထာက္ေထာက္
ေမြးထားေသာေခြးကေလးေၾကာင္ကေလးမ်ား အစာ၀ပါေစ
ႏူးညံ့ေသာေခါင္းတလားေပၚ ထြက္သက္၀င္သက္ႏွင့္တကြ စိတ္ကေလးကို အသာအယာဖိတ္ပါ
(အထူးကား) အိပ္မက္မ်ား မၾကမ္း႐ိုင္းပါေစႏွင့္ ဟူလို။

ညိမ္းညိဳ