ဖုန္းဆိုးေျမ က်တ္တီးကုန္း
ၿပံဳးၿပံဳးကေလး သူေပ်ာ္
အံေခ်ာ္ေနတဲ႔ စိတ္ကူးတစ္ခ်ိဳ႕ တစ္၀က္
သူ႕ လက္နဲ႔ အသက္ဆက္
အိပ္မက္ေတြကို ဖူးပြင့္ေစခဲ႔တယ္။
စည္းစိမ္ႀကီးႀကီး
ဥစၥာဓနေတြ ဟည္းထေနေအာင္လည္း
သူမပိုင္ဆိုင္
ေျမျဖဴတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကို
လမ္းေၾကာင္းမွန္ေအာင္ တည့္မတ္
ေန႔ ညမလပ္ အလင္းေဆာင္
သူ.. အေမွာင္ခြင္း စစ္သူႀကီးေပါ႔ ။
စီးပြားမ႐ွာ
ႀကီးပြားတာ၊ မႀကီးပြားတာ
သူအမႈမထား
အျပဳသမားအိပ္မက္ ပန္းပ်ိဳးလက္
၀င္းလ်က္ၿပိဳးျပ လွပေနမွာ ေသခ်ာတယ္။
ညိမ္းညိဳ
4 December 2007
ပန္းပ်ိဳးလက္
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Diseño por headsetoptions | A Blogger por Blog and Web
4 comments:
အဲဒါေက်ာင္းဆရာရဲ့လက္...။
ကဗ်ာနာမည္ေလးက
ကဗ်ာဆန္လိုက္တာ
ကဗ်ာေလးလဲေကာင္းတယ္
အစ္ကို ဘယ္လိုညွစ္ထုတ္တာလဲ
ေျပာျပ
ရာထူးေတြ လစာေတြ မႀကီးခ်င္ေန၊ တပည့္ေတြ အဲလို ဂုဏ္ျပဳ တာကို ခံယူရတဲ့ ဆရာ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
အမွန္ေတာ့ ပန္းပ်ိဳးလက္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိသင့္တယ္ေနာ္။
Post a Comment