13 October 2008

မာနခဲ (၁)

အေရာင္ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ထြက္တိုင္း
မ်က္စိမက်ိန္းတတ္ေတာ႔
လူႀကီးမင္းတို႔ညႊန္းဆို ရတနာသိုက္
ခပ္မိုက္မိုက္ က်ဳပ္ျငင္းတယ္
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ရင္ဘတ္နဲ႔ထုတ္လုပ္ေနရတာ
က်ဳပ္အဖို႔ အႀကီးမားဆံုး စက္မႈလုပ္ငန္း
စက္သံုးဆီေတြေပက်ံလြန္းလွခ်ည့္
ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း တဗြမ္းဗြမ္းေလာင္းတည့္ေနခဲ႔
က်ဳပ္ႏွလံုးေသြး စက္သံုးဆီတို႔
အေရာင္တစ္မ်ိဳးတည္းနဲ႔
ရဲရင့္႐ိုးသားခဲ႔ပါတယ္ေလ
တံဆိပ္မကပ္နဲ႔၊ အဆိပ္မခတ္နဲ႔
႐ိုးျပတ္ရင္ဘတ္ ထိုးသတ္ခ်င္သတ္
ကဗ်ာေတြကိုေတာ႔
က်ဳပ္ အဖိုးျဖတ္မေပးႏိုင္ဘူး။

ညိမ္းညိဳ

6 comments:

mgngal said...

သံုးပုဒ္လံုးၾကိုက္တယ္ အစ္ကိုေရ။ စာသားေတြက အေရာင္ေတာက္ေနပါလား။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကမ်ား
ရင္ဘတ္ကို လာတူးဆြေနတာမ်ားလား................။
ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဆင္ေျပပါေစဗ်ာ။

khine said...

ကဗ်ာေလးကေကာင္းလိုက္တာေက လည္းကဗ်ာေတြခ်စ္တတ္ေနပီကဗ်ာဆရာ..: :)

mayookhin said...

ညိမ္းညိဳ
ကဗ်ာေတြကိုခ်စ္တတ္တာ
တန္းဘိုးထားတာကို
အရမ္းေလးစားတယ္..

တင့္ထူးေရႊ said...

မာနခဲရဲ့ ကဗ်ာေတြ အားလံုးကိုၾကိဳက္ပါတယ္ ။

Layma said...

တကယ့္ မာနခဲ ပါလားေဟ့...။

SoeMoe said...

မာနခဲကဗ်ာေတြအကုန္ႀကိဳက္တယ္