5 June 2010

အေမရိကားက မခင္ႏွင္းဆီ

ငါ႔မခင္ႏွင္းဆီဟာ အဖူးအပြင့္ေတြတေ၀ေ၀နဲ႔
ေႏြဦးမွာ လွေနရွာေတာ႔မယ္
ငါ႔ဆီမွာေတာ႔ ေျခာက္သေယာင္းေသာေႏြဦး။

တစ္ေယာက္တည္းရွိေနရတဲ႔အျဖစ္ဟာ
ဘယ္လိုမွ ေပ်ာ္စရာမေကာင္းပါဘူး
ငါ႔မခင္ႏွင္းဆီဟာ
ကမၻာေက်ာ္ေရေမႊးနံ႔ေတြၾကား
သဲတရွပ္ရွပ္ ငါ႔ျဖတ္သြားျဖတ္လာေျခသံတခ်ိဳ႕ ကို
ၾကားမိပါစ
ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ေတြရဲ့ ခြာသံတေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ၾကား
ငါေသြးေပးတဲ႔ ကရမက္ရနံ႔ကို
သင္းပ်ံ႕မိပါစ။

ဟဲလို
တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ဆြံ႔အ
ငါ႔မေခၚဆိုရဲတဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုအတြက္
မခင္ႏွင္းဆီရဲ့အသံေလး ၀ါယာႀကိဳးထဲ အိပ္ေပ်ာ္ေနေတာ႔မယ္။

ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ
မီးပူတိုက္ၿပီးတစ္ႀကိမ္မွ ထုတ္မ၀တ္ရေသးတဲ႔ အက်ၤ ီတစ္ထည္
သံေယာဇဥ္ေခါက္႐ိုးေၾကာင္းရဲ့ လိႈင္းအလ်ားေပၚ
ေၾကကြဲမႈဟာ တိတ္တိတ္ေလးတက္ထိုင္ေနခဲ႔တယ္
အေ၀းႀကီးထြက္သြားတယ္ဆိုတာ
အနီးဆံုးမွာရွိမေနေတာ႔တာပဲ မဟုတ္လား။

ညညလူေျခတိတ္ၿပီဆို
ငါဟာ မခင္ႏွင္းဆီရဲ႕ဓာတ္ပံုေလးကို
စက္ယႏၱရားတစ္ခုလို သတိႀကီးႀကီးထားၿပီးကိုင္တြယ္
မျပယ္တဲ႔ ရနံ႔အေဆြးေတြနဲ႔ အတိတ္ကိုတူးဆြမိေတာ႔တာပဲ
အဲဒါ “သတိရတယ္” ေခၚတာလားကြယ္။

ဇာတိရနံ႔ေတြထဲမွာ
ငါက ကြန္ဆာေဗးတစ္ဆန္ဆန္
အခု ဒီကဗ်ာမင္းဆီပ်ံသန္းလာျခင္းအားျဖင့္
ယေန႔ကမၻာႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါရဲ့။

မခင္ႏွင္းဆီေရ
မင္းေျချပန္မခ်လိုတဲ႔ ေျမႀကီးကိုမွ
ငါက ဆတိုးၿပီးခ်စ္ေနရ
ဗီလိန္မပါဘဲ ေ၀းရတယ္ဆိုလည္း
ဇာတ္မေပါင္းရတာခ်င္းေတာ႔ ငါတို႔တူခဲ႔တယ္။

မခင္ႏွင္းဆီေရ
ျမစ္ဆိုတာ ပင္လယ္ဆီဆိုက္ေရာက္ရမယ္
လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ရဲ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို
သူရဲ့ပင္လယ္နဲ႔တူတဲ႔မိန္းမတစ္ေယာက္ဆီ
စီး၀င္ဆိုက္ေရာက္ခြင့္ရွိတယ္မဟုတ္လား
အဲဒီလူတစ္ေယာက္ဟာ ငါကြဲ႔
သတိရျခင္းကမ္းပါးႏွစ္ဖက္နဲ႔
ငါ႔ျမစ္ေၾကာင္းကို ငါကိုယ္တိုင္စီးနင္းလာခဲ႔တာေပါ႔
နက္႐ိႈင္းတဲ႔အိေျႏၵနဲ႔ ပင္လယ္ဟာလိႈင္းထန္လို႔မရဘူးေလ။

ဒီလိုပါပဲ မခင္ႏွင္းဆီေရ
ငါက လိႈင္းေတြသိမ္းရင္း လာတဲ႔ျမစ္
အဲဒီျမစ္ေၾကာင္းဟာ
သူခ်စ္တဲ႔ပင္လယ္ႀကီးထဲ
တဖ်တ္စာအေငးတစ္ကြက္ရ႐ံုနဲ႔
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ျမဳပ္ႏွံပစ္ဖို႔ လံုေလာက္ၿပီတဲ႔။

မခင္ႏွင္းဆီေရ
အေမရိကားရဲ့ ေႏြဦးေလေျပထဲ
ပန္းေပါင္းတစ္ေထာင္ပြင့္ေ၀
မင္းကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
မနက္ျဖန္ရဲ့ေနေရာင္ျခည္ထဲ
အိပ္မက္တစ္ေထာင္ပြင့္ေ၀
မင္းကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ…ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ…။

ညိမ္းညိဳ

18 comments:

ၿငိမ္းေ၀ said...

စိုေျပလန္းဆန္းတဲ့
ေႏြဦး
ဆြတ္ခူး
ၾကည္နဴးနိဳင္ပါေစ....။

ေမာင္ခင္ေလး said...

ကဗ်ာဆရာႀကီး ေဆြးရိပ္ေတြ သန္းပါေပါ့
အို မခင္ႏွင္းဆီရယ္ ႏွင္းဆီး :)

လင္းဒီပ said...

ဂြတ္တယ္ :)

nana said...

Mr.NyeinNyo,
You also ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ…ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ…။

ေမာင္ေႏြသစ္ said...

ဟုိတစ္ခ်ိန္မွာ..နာမည္ေက်ာ္တဲ႕
မခင္ႏွင္းဆီေပါ့...
အခုေတာ့...ကုိညိမ္းရဲ႕မခင္ႏွင္းဆီ

poet said...

တိတ္ဆိတ္တဲ့ လမ္းအေ၀းမွာ တစ္ေယာက္တည္း ဆုေတာင္းခဲ့ပါတယ္
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစ....။

မလင္းျပာ said...

သတိတစ္ခ်က္ရလိုက္ခ်ိန္မွာ..စိတ္ေတြကအပူခဲေပါ့
ခံစားခ်က္ထပ္တူပါ..ဆရာညိမ္း

ေမဦးခင္ said...

ျမစ္ဆိုတာ ပင္လယ္ဆီဆိုက္ေရာက္ရမယ္
လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ရဲ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို
သူရဲ့ပင္လယ္နဲ႔တူတဲ႔မိန္းမတစ္ေယာက္ဆီ
စီး၀င္ဆိုက္ေရာက္ခြင့္ရွိတယ္မဟုတ္လား⋯⋯

ေမဦးခင္ said...

အၾကိဳက္ဆံုးစာပိုဒ္ပါညိမ္းညို

အၿမဲအားေပးေနပါတယ္

ေမာင္မ်ိဳး said...

ျမစ္က စီးဆင္းျခင္ေပမယ့္ ပင္လယ္က ေကြ႕ေကာက္သြားတယ္ထင္ပါ့ တစ္ခါခါေတာ့ အနာဂါတ္ဆိုတာဟာလည္း စိတ္ကူးေတြနဲ႔ တစ္ျခားစီးျဖစ္သြားတတ္ၾကတာပဲေနာ္ ခ်စ္ေသာသူတိုင္းညားနိုင္ၾကပါေစဗ်ာ ။

ေန ့သစ္ said...

ဟိုအစ္ကိုၾကီးရဲ ့ ... မခင္နွင္းဆီ။

Mhu Darye said...

ဗီလိန္မပါဘဲ ေ၀းရတယ္ဆိုလည္း
ဇာတ္မေပါင္းရတာခ်င္းေတာ႔ ငါတို႔တူခဲ႔တယ္....။
.................................

နွစ္ၿခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ ေသခ်ာၿပီဆိုရင္လည္း
အလြမ္းကို အဆုံးထိ အသံတိုး ေပးလိုက္ၾကတာေပါ့.....ကိုညိမ္းေရ

အကာအကြယ္မလုံတဲ့
၀ါယာႀကိဳးေလးက ေရွာ့ ရွိ နိုင္ တယ္ေလ။
မဟုတ္ဘူးလား။

း)

ahngai said...

ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ
မီးပူတိုက္ၿပီးတစ္ႀကိမ္မွ ထုတ္မ၀တ္ရေသးတဲ႔ အက်ၤ ီတစ္ထည္
သံေယာဇဥ္ေခါက္႐ိုးေၾကာင္းရဲ့ လိႈင္းအလ်ားေပၚ
ေၾကကြဲမႈဟာ တိတ္တိတ္ေလးတက္ထိုင္ေနခဲ႔တယ္
အေ၀းႀကီးထြက္သြားတယ္ဆိုတာ
အနီးဆံုးမွာရွိမေနေတာ႔တာပဲ မဟုတ္လား။

တခါတေလေတာ့လည္း... ခ်စ္ျခင္းဆိုတာကို နားမလည္နိုင္ေတာ့ပါဘူး... အေဝးဆံုး တေနရာကို ေရြးခ်ယ္သူေတြ.. ေရြးခ်ယ္မႈ႕တိုင္းမွာ ေပ်ာ္ရြင္နိုင္ပါေစလို႕ က်န္ရစ္သူေတြ ဆုေတာင္းတတ္တာ ဓမၼာဓါဘဲေလေနာ္..

Kyaw Nyo Thway said...

ဒီကဗ်ာေလး ယူသြားပါတယ္အကို ဘေလာဂ္႔ ရဲ႕ ဆိုဒ္ဘားမွာ တင္ခ်င္လုိ႔ပါ။

moe said...

Really nice poem, love it much.

moe said...

Really nice poem, love it much.

moe said...

Really nice poem, love it much.

lwin said...

ေဆြးရိပ္သန္သန္နဲ႔ ဒီကဗ်ာေလး သိပ္ၾကဳိက္တယ္ ...